Sezon Sonunda sizce hangi takım şampiyon olur?
Galatasaray
Fenerbahçe
Beşiktaş
Trabzonspor
Sivasspor

(View Results)

Create a Poll

Uzat Gözlerini Üstüme Örteyim

Hayat

Gün olur içinden kopar gider geçmişin, elinden gelse bir çırpıda yanlızlığa bürünüp yok olmak gelir içinde ya; neyse der her sefinde kapatırsın aynı senaryonun farklı bölümlerini.

Bir umut yakarsın içinden önce sonrasında büyütmek kalır gün geçtikçe, lakin gözden kaçırdığın bir şeyler olur da ardına baktığında nedendir bu koşturmaca dersin ya kendi kendine, sakın üsteleme olur mu? Biz insanlar aslında çözülmesi hiçte zor olmayan karmaşık canlılarız sanırım. Karmaşık diyorum çünkü karmaşıklık bizim kendi duygularımız ve düşüncelerimizden ileri gelmekte.Öyle ki çok mutlu ve heyecanlı başladığımız bir başlangıcı kendimize zehir edebilecek yapıya sahibiz ya, halbuki alttan alabilen yapıcı ve bir anlık öfkeden uzak olabilsek üstesinden gelmeyecek hiç bir sorunumuz olmaz sanırım.

Ama hayat dedik ya adına başlarken, illa heyecan olacak, birşeyleri ıspatlama, birinin diğerinin altında kalmayan anlamsız tavırları, sebepsiz kıskanmalar vardır ya...

Öylemiydi peki eskiden? Sevgliyi sevmek bile sanki başka bir baharı yaşamak gibiydi. Şimdilerde aşklar bile sadece 14 şubatlara takılı kalmış herkesin sorgusuz alış-verişe tutunduğu günlerde kalakalmış; Oysa sahiplenmeli bütün herşeyi, onları ne belirli bir güne ne de anlamsız kelimelerle çerçeveletmemek gerek. Hayatı anlamı ile yoğurmak, kahramanlıkları ise samimi birer baş rol oyuncusu yapmalı! Değişen dünya gibi dursa da değişebilenin bizlerin duygu ve düşünceleri olduğunu ve her bedende farklı bir baş role büründüğünü unutmamalıyız.

Gelin bugün kendimize bir iyilik yapalım; işe kendimizden başlayalım. Yalın ve öz benliğimizdeki zengin duygu ve düşüncelerimizi bütün samimiyetimizle paylaşalım. Sonra gelin beraber bulmacayı bütüne tamamlayalım ne dersiniz?

hayallerimdeki kadar el degmemis bir yer...

Huzura yelken acmak...

gece saçlım hep bende kal olur mu?

o geceye benzeyen huzuru;

gune bırakan aydınlıgik dolu dinginligini,

hep bende bırak oyele git olur mu?

2007 ve ilk saatler....

Yeni bir YIL ve yeni umutlarin hayata dair kipirdanislari..

Umarim hersey hayallerimizdeki kadar gerceklere yakin olabilir de mutlu olabiliriz...

HO$geldin 2007!

Sana dair her ne varsa..

Gidebilmek o kadar zor ki,
dilinin ucuna gelen ayrılık kelimeleri zorlasa da benliğini;
O kadar işlemiş ki,

alışkanlıktan öte;

yokluğunu düşünmek bile çok anlamsız...

22/12/2006

ya bir gun gidersen hayallerime; sakin geri donme, olur mu?

...yok oluslara inat her gecen gun seni bir baska arar oldum gecmis kalintilarimda. dusununce ne kadar cok sey yasanila gelmis okadar yanlizlik dolu gunlere inat, senden uzaktayken bile.

Neydin;

peki, nasil bir yakaristin ki o denli isledin icime, bir an bile sensizligi kabul edemeyen benle, seni alip gitmek vardi yine sesiz diyarlara, sonrasi zaten malum, sen, nefes alislar, yokoluslar ve gel gitlerele dolu sahiplenmeler seni umarsizca.Bir gun yine geri getirmeye dair hep yeni umutlarimi biriktiriyorum senleyken, umuduma her ekledigim damla damla sende, kah seni tekrar tekrar yasiyorum kah yakinlasiyorum belkide sonu istenmeyecek bir baslangica. Sen gelmistin ve duygularin var di, bense hep seni bekliyormuscasina yine gozlerimde ki pariltiyla bize dair hayallerin en disa vuraniyla gercek cumleler kurmaya calisiyorum. Biliyorum ki her zaman oyle olmustur; ya mecnun olursun dusersin yollara ya da hayirsiz sevgili, ya zuleyha olur ulasamazsin sevdigine ya da;
yuregi atesten daha acimasiz huysuz sevgili!

Sen hep gel olur mu?

...gel ki senden sonra kurubilecegim sadec hayallerim kalmasin bende, kurabildigim gercek cumleleri de haykirabileyim sana! Yeniden nefes alalim ilk defa aliyormuscasina...

Some of me some of you!

I want somebody to share
Share the rest of my life
Share my innermost thoughts
Know my intimate details
Someone who'll stand by my side
And give me support
And in return
She'll get my support
She will listen to me
When I want to speak
About the world we live in
And life in general
Though my views may be wrong
They may even be perverted
She will hear me out
And won't easily be converted
To my way of thinking
In fact she'll often disagree
But at the end of it all
She will understand me

18/11/06

Griplikler & Unutkanliklar ve biz....

Dun hic bir zaman yarini beklemek kadar yakin olmadi hicbirimize, cunku unutkanliklar boy gosterir oldu istemesekte, ama garip ve beklentilere odaklanmisken nasil olunurda unutabilir dunu, kendisini, dunku kendisini?

Duygularimiz da tipki boyle olsa gerek, arzulamak dunde biraktiklarini, ve ele gecince birakivermek sanki hic olmamislar gibi. Ama daha ilginci insanlar da unutkanliklar ve dune karsi vurdun duymazliklar. Dun vardi ve sen bir hictin belki, bu gun varsin degisen yine pek bir sey yok aslinda ama sende degisiklikler varmiscasina, kucuk daglari sen yaratmiscasina kasilir olmussun anlamsizca. Evet sana sesleniyorum, kendine hic bakmayali oldu mu hayli zaman? Dusundun mu nerdesin ve neyle mesgulsun? Duygularinla birlikte bu uyusmazliklarin bas kahramanisin sen aslinda;

ve aslinda bu bir gercek ve senin hic te bu gercegi kabul edecege benzemiyorsun...


"sen yasarken umarsiz sana dair bende kalanlar"



-> devam edecek...

yeni bir umut!

...gelir elbet, vakitlerde gelir sende gelirsin umudu beklerken...

Kiymet bilmek hayat demekse eger...Elinizdekilere sahip CIKIN!

Ey hayat, sen garip ve surprizlerle dolu baslang?clarin belki de sonucu en karmasik olanisin. Sonu bazen huzunle bazense gecmisine de sirtini dondururcesine unutturacak gelismelere surukler durur bizi, bizse hep ayni git gellerin ortasinda verdigimiz cabalarla hayatin sadece cekilmez boyutlarini ardi sirada, bir bir birakirken gerimiz de hep ayni soruyla karsilasir dururuz.

Hayat devam ediyor derken bile kelimeleri gizler olduk birbirimize; onlari hep degistirdik, hep fakli sesler seslenir olduk birbirimize, oysa o kelimeler miydi bizi bize anlatan yoksa bizim gercek ustulugumuz mu?

Bence hicbir sey eskisi gibi degil artik,
Nede olsa gecmis gecmistir artik,
Nasil olsa hicbir seyi geri getirmez ahlanmalar,

Ahh, gecligim ah derken bey amca yani basimizda sen neler hissettin yureginde, hissedebildin mi onda ki kiymet bilirligi, birakabildin mi kenara bos vermisligini?

Bence hayir, ya sence?

Hep sikayet eder olduk yasadiklarimizdan, yok mu yani bizi yasatan nedenler , yok mu yani seni mutlu kilacak gelismeleri Bugun bir kez daha soyle dundum kendimce, sirf acaba beni yasama bagliyanlar nelerdir diye? Sonra fark ettim ki hicbir nedenim olmasa bile, ailem var, sevdiklerim var ve ben bunlari yasadikca, onlarin hayatimda oldugu gercegini animsadikca benden mutlusunu dusunemiyorum. Birakin anlik mutsuzluklari, ya karsiniza gelip birileri size kanserden bahset se ve sizin kaniniz donsa, o zaman nasil bir tepkiyle karsilasirdiniz?

Sanirim, anlatimi mumkun olmaz bu tepkilerin, sizdeki yikimlarin…

Hayat demek baba demek,

Hayat demek kardes demek,

Hayat demek sevgili, birer es demek..

Birakin herseyi; tekrar animsayin hayat demek ne demek sizde senle?

Mutlu olmak mi, yoksa...

Yoksa hayat demek, ANNE demek mi?

02/10/2006

gununun getirdiklerinde annemi
animsarken…

Pi$$T

Sebebi her ne olursa olsun insan istedimi sonuna kadar istemeli hayallerini; belki verilen mucadelenin sonuda cesitli vazcaymalara gebe olsa da bu engebeli yaris mucadelesi,
sen iste yeter ki...
sen yeter ki bekleme sonu alacakaranligi getirecek lanet olsai haberleri...
sen yeter ki yok etme umutlarini...

Sen hep orda kal BENse SENde














Sen hep orda kal BenSE SENDE

iETT ve gunun gtirdikleri

Gecenlerde istanbulumun en yogun olan noktalarindan birinde cok sevdigim birisini beklerken ust-gecidin bir kac basmak ustunde gozume yansiyanlari fark etmeden anilarima kaydetmisim. Aslinda bu anlatacagim konu sadece benim anilarimda degil eminim bir cogumuzun hafizalrina bile almak istemedikleri sabahi ile aksami arasinda istanbulumun bir cok noktasinda guzel insanimin nefes aldigi, yasanan trajik sabir dengelerinin kurulmaya calisildigi, kimi zaman stresine yenik dusup onune geleni alassagi edebilecek bir ofkeye burundugu o muazzam vazgecilmez tabloarin belki de en muhimlerinden..

Bense daha o gunun sabahinda diger gunler gibi ayni kesmekesi yasamistim is arayisim icerisinde. Simdi kendimi birazcik o kalabaliktan, endiseli bekleyislerden ve her gelen IETT otobuslerinin kovalandigi bir birini ezme bazende ezilme pahasina girisilen kovalamacalardan kendimi bir kac basamak yukariya tasiyip olanlari uzak bir ruh haliyle seyre daldim. Daha bu tur olaylari yasadigim ilk gunlerimde "lanet olsun!" duygulariyla bir daha mumkun oldugunca ayni tablo icine kendimi suruklememeye calistim. Tabi nedenli mumkun olablir onu siz hayal edin,emi?

Ey guzel istanbulum her seferinde esin yok diyorum, taki bu tur noktakardan gecerken duygularimin bugulanmasina kadar ama, sanirim senle yasamak bu olsa gerek; adina sabir mi dersin stres yumagi mi bilinmez ama daha bir cok kez misafiri oldumuz senin her bir noktanda bizi Sirinevler-Metro Duraginda ki gibi sahneler beklesede ben insanlari, huzuru ve mutlulugu unutmus o yüzlerinde yine senin o akillardan cikmayan guzelliklerini arayacagim....

..o bir kac basamak yukarida ruh halinde olmak bile yetmiyor geri dondugunuzde, ama arada denemek lazim, neden olmasin!

15-08-2006

sessizliklerin en guzeli

..günün birinde yine yol almak vardi
yoklouslarinda,

sebepsizce ama senle sadece....